lunes, 19 de diciembre de 2011




Miedo a no volver a ver,tus ojos desvistiéndome

miércoles, 7 de diciembre de 2011

No voy a negar que he querido, y que he odiado, que he caído, que he fallado, que he llorado, que he reído, que he soñado, que he hablado de mas, que he hablado de menos, que he hablado por hablar, y que he callado una verdad, que he deseado que alguien muriera mas de una vez, que he estado celosa, que he engañado a alguien, que he mentido, y que he bailado de tanta felicidad, que me he machacado a mas no poder, y que me he auto-lesionado y auto-destruido por creerme mentiras, que he escuchado mucho , y no he oído nada, que he estado mucho tiempo por alguien que no me quería, y que he fallado a la persona que de verdad lo hacia..Y no me arrepiento de nada , porque así es la vida, tropezar, levantarte, equivocarte y recrearte , fallar y re-intentarlo, y sobretodas las cosas la vida es vivir, sin miedo a lo que vendrá, lo que tenga que venir que venga,y lo que no quiera llegar, que no llegue.

lunes, 14 de noviembre de 2011

Aveces me siento tan pequeña..y otras veces me hacen sentir que puedo comerme el mundo, me siento triste, y de repente me hacen sonreír como si no tuvieran nada mejor que hacer , llegan y me abrazan porque ya conocen mi cara de mal humorada, o solo me miran a los ojos, unos ojos que transmiten delicadeza, ayuda, fuerza, y eso es suficiente , cuando vienen y lo noto , noto y siento que sin ellos no podría..Luego dejo de pensar, y me he dado cuenta de que ya se quienes son mis amigos, son a los que he dejado caminar a mi lado , o los que simplemente quieren hacerlo, y me siento la mas suertuda de el mundo , y supongo que algún día llegara esa persona que querra caminar de la mano conmigo.Y solo espero, que si llega , llegue y se quede, porque vivir es compartir, vivir es convivir, vivir es conservar lo bueno , y yo solo quiero conservarlos a ellos.

miércoles, 8 de junio de 2011

.

No podemos regular las palabras que están en nuestro corazón ni ensanchar las definiciones que están en nuestra mente, no podemos demostrar un sentimiento encerrado , ni podremos enseñar jamas un camino vivido..No es lo mismo conocer el camino que andar por el .

martes, 24 de mayo de 2011

asdfas

Sabes? te digo que no te quiero... pero solo cuando miento y si te digo que nunca he llorado porque me faltas? miento..♥

lunes, 23 de mayo de 2011

;D

t-¿Quieres quedar antes?
y-Que va , no puedo :/
t-Pues, ¿Para que hablas subnormala?
y-Porque no me acordaba que como en casa de Joana :P
t-Ok, tampoco iba a quedar contigo tengo cosas mejores que HACER ;)

domingo, 22 de mayo de 2011

¿Sabes lo que pasa?No , espera , mejor dicho , ¿ Sabes lo que me pasa contigo ? Que cuando te veo cruzar los pasillos, salir por la puerta, ver cuando te vas, o cuando acabas de llegar, cuando terminas una tarea , o cuando estas apunto de empezar, cuando sutilmente colocas tu pelo girando suavemente la cabeza y que se te forme esa arruga en el cuello, cuando duermes, o quizás cuando parpadeas, cuando estas en otra galaxia , o cuando no te das cuenta..Cuando haces todas esas cosas , me muero por arrancarte la ropa a mordiscos , por arañarte y susurrarte, me muero por absorberte, por sentirte , por tocarte , por acariciarte, por besarte..
Imposible,improbable,inevitable.

No..

Si tu me estas diciendo te espero, te quiero.

miércoles, 11 de mayo de 2011

Si , es verdad, todos nosotros, y todos los seres humanos , cuando algún electrodoméstico , o objeto electrónico no funciona , le pegamos golpes, y si nos enfadamos verdaderamente , le damos patadas o los tiramos al suelo , ellos no tienen la culpa pero desahogamos nuestra furia así , y ahí es cuando la cagamos ciertamente.Esta historia va de una época, de un tiempo , de unas personas , pero sobre todas las cosas sobre un amor .
Alexa era una niña risueña , con unos hoyuelos marcados en las mejillas de su fina y sonrojada cara, que al sonreír marcaban y enseñaban indicios y signos de felicidad , a los quince años conoció a el "amor" de su vida, se había encaprichado con un robot que ayudaba alas adolescentes en sus tareas, sus padres bastante adinerados prometieronle ese juguete para ellos pero amigo para Alexa cuando aprobara todas las asignaturas, ellos al no verla capaz le chantajea ron con eso para que se pusiera las pilas , pero ella nunca fue chica de grandes notas , ni de emocionantes aprobados.Pero sorprendió a toda su familia al no traer ninguna asignatura baja , y lo mas impactante era que todas las notas pasaban de siete , sus padres sin mas remedio le compraron a Nimbot , un dulce robot que tenia los ojos (pintados,claramente) de un color azul turquesa que volvía loca a su nueva dueña y maestra , con unos brazos ciertamente tan grandes como los de Alexa, y un cuerpo suficientemente esbelto para llegar a coger peso de 20 kilos . Empezaron a convivir ese veintisiete de Julio , y fueron los mejores meses de su vida , Alexa quería por encima de cualquier cosa a Nimbot y el , pues apreciaba mucho a Alexa, ya que como creían que era un robot sin igual , que no tendría sentimientos , pero fallaron , era especial.Nimbot fue cogiendo los habitos de su hábil y noble dueño y aprendía fácil y rápidamente.Lo que Alexa aprendió en sus quince años de vida el lo aprendió en meses , Nimbot creía interiormente como persona , ya que de tamaño , pues siempre permanecería igual , pero Alexa fue creciendo y madurando y se dio cuenta de que Nimbot , a lo que finalmente termino llamándole eso , no seria mas que un entretenimiento que no llegaría a ninguna parte de su futuro . Una mañana se despertó guerrera, con ganas de cambiar el mundo , con ganas de mejorar su vida , se desperezo y fue a por todas a por Nimbot , con la intención de regalarlo , o llevarlo a algún sitio lejos de ella, Nimbot apenas hablaba ya que tenia mucha memoria interna pero no podía gesticular bien , por un enfado de Alexa, cuando ella cogió el coche para llevarlo , el solo pudo decir ; Te quiero , y hagas lo que hagas siempre te querré. Alexa , no pudo mas que quedarse boquiabierta ante las palabras dulces que Nimbot le había declarado en dos segundos . Alexa fue creciendo y conoció a un chico , que mas tarde tubo hijos y sus hijos cuidaron de Nimbot . En su letargo de muerte Alexa , solo ha pedido dos cosas , salud para todos los suyos , y que Nimbot siga pasando de generación en generación y que nunca olviden que esa pequeña maquina con un corazón de hierro es una gran persona . Una persona que jamas podrá personificarse pero que siempre estará en su corazón.

lunes, 9 de mayo de 2011



Quiero que me oigas sin juzgarme.Quiero que opines sin aconsejarme.Quiero que confíes en mi sin exigirme.Quiero que me ayudes sin intentar decidir por mi . Quiero que me cuides sin anularme.Quiero que me mires sin proyectar tus cosas en mi . Quiero que me abraces sin asfixiarme.Quiero que me animes sin empujarme.Quiero que me sostengas sin hacerte cargo de mi . Quiero que me protejas sin mentiras.Quiero que te acerques sin invadirme .Quiero que conozcas las cosas mías que mas te disgusten, Quiero que las aceptes y no pretendas cambiarlas.Quiero que sepas que hoy cuentas conmigo...sin condiciones.

domingo, 8 de mayo de 2011



Ya perdone errores casi imperdonables , intente sustituir a personas insustituibles y olvidar a personas inolvidables . Ya hice cosas por impulso.Ya reí cuando no podía.Ya hice amigos eternos.Ya amé y fui amada, ya fui amada y no supe amar.Ya grité y salté de tanta felicidad . Ya viví de amor e hice juramentos eternos , pero falle muchas veces .Ya llamé solo para escuchar una voz .Ya tuve miedo de perder a alguien muy especial .Es bueno ir a la lucha con determinación . Abrazar a la vida con pasión. Perder con clase y vencer con osadía .Porque el mundo pertenece a quien se atreve.

miércoles, 4 de mayo de 2011





Y es que tienes una manera muy tuya de hacer las cosas pero me gusta . Me gusta que quieras comerte el mundo, y de repente me mires de reojo como diciendo te lo comes conmigo?Nos lo comeremos juntos, y despues nos reiremos juntos .Me susurraras algo al oïdo y querre comerte ..


lunes, 2 de mayo de 2011

¿Porque odias tanto?..Porque una vez ame demasiado!

viernes, 22 de abril de 2011

-¿Has visto alguna vez alguien te persiga hasta el fin del mundo sólo para besarte la mano, alguien que cada mañana te traiga un desayuno y te despierte diciéndote que tienes la sonrisa más bonita del mundo, alguien que a pesar de mirar a otras chicas piense que tú y sólo tú eres la mujer a la que él desea, alguien que te espera todo lo que haga falta y más para poder compartir su cuerpo contigo, alguien que en sus peores días tenga tiempo para convertirlos en los más mágicos para ti, alguien que no sabe lo que piensas en cada momento, pero confía en ti,alguien que te acompaña a visitar a tus amigas si es importante para ti, alguien que cambiaría un partido de fútbol por una tarde junto a ti, alguien que no se acostumbra a tenerte pero es incapaz de perderte, alguien que te trate como si todo su mundo te perteneciera a ti, alguien que te ayudara a descubrir momentos y lugares nuevos teniendo cada día algo sorprendente para ti, alguien que no te diga te quiero por decir, que su especialidad sea hacerte reir demostrarte sus sentimientos, i nunca, nunca alejarse de ti ..?
+mm..¡No!
-Pues yo si , y le estoy perdiendo por comportarme como una imbecil.

--->



Imagina ahora que mañana se acaba todo, que ya no hubiese mañana... ¿No desearías hacer mil locuras? Decirle cuatro cosas a la gilipollas de turno, decirle a tu madre que empezaste a beber y a fumar muy pronto, dormir con la persona más especial, ser capaz de decirle que le quieres... ¿Porque solo nos arriesgamos cuándo creemos que ya no hay más tiempo? ¿Porque nos guardamos todo dentro hasta que llegamos a explotar? ¿Y si viviéramos cada día como si fuera el último... no sería increíble?

miércoles, 13 de abril de 2011

eso es

-¿Y qué hay de nosotros? +Yo... en realidad no pretendo nada, no te pido que me esperes... -Creo que no has pensado en mí,¿sabes por qué? Porque nunca lo has echo, simplemente estoy aquí, pero si no estuviera, tampoco te darías cuenta. +¡No digas eso!¡No es cierto! Yo... yo te quiero, quizá no como tú esperas ni como te mereces, pero te quiero, a mi manera te quiero. - Ése es el problema, tu manera de quererme

domingo, 10 de abril de 2011


He amado he llorado, he besado me he entregado, he sido mala y hasta que sin pensar en creer en otro hombre.En este mundo , pensé que como mujer iba ya a tener bastante.No más miedos no más hombres en mis llantos no más sueños destrozados no más días sin amor no más sentirme atrapada Vivir sin aire Pero mi plan ha cambiado He perdido el control He tomado...He bailado...He caído...He gritado...Me han marcado y hasta ya he olvidado Cómo amar a un hombre Estancando emociones ciega por miles de razones evitando el contacto pero por fin te he encontrado el viaje ha terminado con destino entre tus brazos mis días , lo que me queda quiero que me los des para amarte la vida entera quiero envejecerla contigo . Quién quiere andar por la tierra pudiendo volar y volar así escalar cualquier montaña atravesar cualquier mar . Amar es encontrar el paraíso en el que todo ser humano siempre quiso entrar Y hoy en un bar te busco te encuentro me atrapas te miro atenta , eres libre como yo y así lo siento me das tu aura no pasa el tiempo seguimos tu y yo me hablas del sexo y de tu pasión no de un futuro echados en un sillón viendo la televisión yo te hablo de sueños también de defectos hablo de darte medianoches en un mundo perfecto puedo, quedarme a tu lado Y en ti bien enredada en el despertador de un lunes o en el cubata de un sábado puedo, compartir besos, cama y trechos no habrán más miedos ni celos ni duelos ni juegos de egos me pego a ti como un imán mis días ya sé a dónde van recuerdos negros ya no volverán no se repetirán tu estás aquí y eres mi guía ..Y ahora por fin pegada a ti Así quiero pasar mis días.Ahora sé que eres tú el destino de mi suerte feliz de encontrarte Impaciente por tocarte.Yo también quiero ser tu sudor tu vigor tu noche y tu sol morir abrazados haciendo el amor , no quiero comer ni beber ni respirar quiero acostarme sin pensar que te puedes borrar ..Y la vida entera mis días lo que me queda quiero que me los des para amarte..

martes, 5 de abril de 2011

.

Necesito verte porque el cuerpo me lo pide soy adicta a tus palabras,miradas y tus gestos desahogo el mono de esta droga si me escribes, que en tu mente a separado de quien soy a todo el resto.

domingo, 3 de abril de 2011


Eres tu..

miércoles, 30 de marzo de 2011

Eso es..


No es el dolor ,es la intención.


martes, 29 de marzo de 2011

Nrda-

Te amo,te amo de una manera inexplicable,de una forma inconfesable,de un modo contradictorio .Te amo con mis estados de ánimo que son muchos, y cambian de humor continuamente.por lo que ya sabes,el tiempo, la vida, la muerte.Te amo...con el mundo que no entiendo,con la gente que no comprende,con la ambivalencia de mi alma,con la incoherencia de mis actos,con la fatalidad del destino,con la conspiración del deseo,con la ambigüedad de los hechos.Aún cuando te digo que no te amo, te amo,hasta cuando te engaño, no te engaño,en el fondo, llevo a cabo un plan,para amarte mejor.Te amo...sin reflexionar, inconscientemente,irresponsablemente, espontáneamente,involuntariamente, por instinto,por impulso, irracionalmente.En efecto no tengo argumentos lógicos,ni siquiera improvisados para fundamentar este amor que siento por ti,que surgió misteriosamente de la nada, que no ha resuelto mágicamente nada,y que milagrosamente, de a poco, con poco y nada ha mejorado lo peor de mí.Te amo,te amo con un cuerpo que no piensa,con un corazón que no razona,con una cabeza que no coordina.Te amo incomprensiblemente,sin preguntarme por qué te amo,sin importarme por qué te amo,sin cuestionarme por qué te amo.Te amo sencillamente porque te amo,yo misma no sé por qué te amo.
Tu sonrisa me ha contado esta historia... Una historia de esas que nunca acaban,de las que parece que has llegado al final y luego,en realidad,vuelve todo al principio; es como si nada hubiese sucedido... Si tu sonrisa me ha contado esta historia...deja que me cuente también su final.También existen finales felices sin ser película, sin princesas ni castillos ni caballeros encantados. Finales felices de los verdaderos,que también se cuentan con sonrisas y terminan en beso; ...así que deja que me cuente también su final.

lunes, 28 de marzo de 2011

Podría empezar a contar mi vida , a explicaros y a enseñaros los pasos que he ido dando hasta terminar donde estoy ahora. Así que empezare por el principio...Mi vida consta de una década y casi siete años , y en todo este tiempo o quizás en este poco tiempo , he podido vivir cosas que nadie a vivido nunca como yo . Yo he perdonado errores casi imperdonables y he intentado sustituir a personas insustituibles , he hecho cosas por impulso y me he reído cuando no debía , he hecho amigos eternos , he amado y he sido amada , y por desgracia me han amado y no he sabido amar.. Y es ahí donde empieza esto . Empecé a saber lo que es el amor a los quince años , como se podría decir uno de los mas importantes amores, o mejor dicho noviazgos , me tire al vació de cabeza esperando que allí estuviera el , esperándome , esperando para cogerme , y no estaba , me tire al vació sabiendo al fin y al cabo que no habría nada , y así es como he podido llegar a este punto . Soy sensible y algo tímida, soy vergonzosa en momentos cruciales , y simpática con quien no me merece, quiero a todas las cosas , por muy malas que sean , soy impulsiva , lo doy todo por la persona que amo , adoro las pequeñas criaturas que hacen que se te forme una sonrisa en el rostro , y le deseo a todo el mundo lo mejor..Y eso es lo que me lleva a ser desdichada como he sido hasta hace poco .Estoy acostumbrada a dar y a no recibir , por eso ya no espero nada de nadie , así soy yo . Me presento , soy Marta Cuevas y vivo en Barcelona , tengo como ya he dicho , casi diecisiete años y me gusta mi vida . Hasta hace poco tenia a un chico en mi mente , en mis entrañas y que creía que no podría sacar en mi vida, como ya decía mi madre o mi hermano mediano , jamas podría borrar su sonrisa de mi conciencia , y me alegro porque lo he conseguido , estaba arta de que la gente creiera que jamas podría evitar querer a alguien , porque como dijo algún famoso , nuestros sentimientos van al compás de nuestra mente, y yo decidí no querer , decidí odiar a alguien , y lo conseguí por muy malo que sea para la gente ,olvidarme de un rostro , y gracias a dios lo conseguí y no me arrepiento de nada , porque empecé esta vida, la nueva vida , una nueva etapa que ha cambiado mi vida trecientos sesenta grados ..Y Luego me di cuenta de que gracias a el hecho de que le odiara empezó todo. Y empezó en un día soleado , amanecí en mi habitación con una energía no muy natural , me levante sonriendo-le a la vida , porque no había soñado con el estúpido que hace poco estaba en todos mis sueños , me duche , y desayune , era sábado que mas podía desear, fui a dar una vuelta por la playa, y como estaba a punto de llegar el verano me puse pantalón corto , mi pantalón preferido , diseñado mas o menos por mi , cortado y manchado a base de lejía y con algún que otro agujero, cogí una toalla y me lanze a la arena como una niña pequeña . Mi madre aun no me había llamado al móvil y eso era raro en ella , ya que me tenia controlada las veinticuatro horas del día . Decido tocarme los bolsillos y ya se porque no he odio sonar la canción de Mana que tengo de tono , ¡ No tengo el móvil ! ¿Y mi móvil? ,tengo el bolsillo roto y me acuerdo cuando ya es demasiado tarde , le corte el maldito bolsillo por un impulso y me ha salido mal de verdad esta vez, mi madre me matara era nuevo de hace dos semanas estoy perdida...O no tan perdida cuando aparece un chico moreno , con unos grandes ojos oscuros , donde podía verse en ellos su interior , un alma libre, Ruben , se llama Ruben , si os digo la verdad es lo único que escuche bien , porque me quede embobada con su cara de niño pequeño , se presento y me confeso que tenia mi móvil desde hacia un par de minutos y que registrando las imagenes, me había visto y no podía robarle el móvil a alguien como a mi , eso dijo. ¡Que tierno! Y me devolvió el telefono ¡Menos mal ! ..Y desapareció , se fue y no se ni por que parte porque estaba en otro mundo , en mi mundo . Esa misma noche empecé a recibir mensajes anonimos de algún chico que quería burlarse de mi , o eso creía yo. Y un día me dijo que quería verme , pensando que era una broma de mal gusto , decidí seguirle la corriente , y quedar a una hora y en un sitio, como no tenia nada que hacer de verdad , iba a presentarme a ver si el tenia agallas de ir . Y si , fue..Vino y me alegro el día , y me quedaría corta si no os dijera que el mes, y el año. Entro en mi vida como un huracán , sin ser nombrado , sin avisar, se hizo indispensable para mi , y empezó a quererme como le quería yo (supongo) . Y poco a poco apuramos la felicidad estando juntos . Mi madre estaba encantada con el..Tenia sus días buenos y malos con el , pero seguía gustándole . Y poco a poco me olvide de el imbécil que era el chico de mis sueños , y empecé una vida con mi nuevo amor. Eramos como planetas , el era como mi satélite , se movía a mi alrededor a todos ratos , ya sea personificadamente , o imaginariamente , y poco a poco , hicimos planes de futuro y conseguimos ese futuro que siempre habíamos soñado para nosotros dos, con hijos , con compromisos mutuos , y hasta con nieto , y lo mejor de todo es que le desee todos los días de su vida , y hasta el resto de la mía . Y por eso quiero que esta historia sea publicada, para que los jóvenes no se lancen en una relación fracasada como hice yo , sin darme cuenta que cuando se cierra una puerto se abre una ventana , que no queremos ver y esta allí esperándonos ,pero hay que saber ver la ventana ...

domingo, 27 de marzo de 2011

Aveces me pregunto porque el ciclo de la vida es así, porque toda la vida se mide en un simple circulo , naces, creces, vives y mueres.¿Mueres? Todos estamos acostumbrados a esto pero yo me pregunto porque , porque la gente debe morir, porque la gente tiene que perder lo que ha estado ganando se muchisimos años para perderlo en un simple suspiro , en un simple parpadeo . Porque en los periódicos salen gilipolleces y tonterías, y no preguntas como estas, porque la gente publica textos amorosos, y no vitales, porque la gente no se ha parado a pensar, oh no ha recapacitado ante estos hechos.Miles de veces he deseado morirme como todos vosotros seguro , y claro que me arrepiento , me arrepiento porque el pensar que no habrá un mañana me aterra, me da miedo que algún día quiera mirar hacia adelante y no haya nadie, que este sola , y en otro lugar, me debilita verme sin la gente a la que mas quiero, y me traumatiza la soledad, odio pensar todas estas memeces que en algunos momentos me destruyen por dentro y lo que mas me entristece es ver marchar lejos a la gente que mas amo, ya no hablo de viajes, hablo de que se marchan y no vuelven, de que la gente que mas aprecias se va de un día para el otro , sin ni siquiera poder decir adiós y estoy algo cansada, a mis dieciséis años he pensado muchisimas veces en esto , y quizás sea joven para detenerme a maniobrar todas estas cosas y colocarlas como mi mente desea, hago un tetris mental con todos los hechos cotidianos y al fin de todo esto solo me queda una simple explicacion ,definir la vida como algo que alguien nos regala y nosotros podemos compartir con las personas que día a día nos regalan su vida o a las personas que nos quieren destruir sin darse cuenta que solo nos hacen mas fuertes, porque estoy cansada de pensar que esta vida es para lo que he dicho hace quince lineas, nacer, crecer, vivir y morir.La vida es mucho mas que eso es andar y tropezar , es caer y saberse levantar, es madurar día a día , es querer, es aprender , mejorar , soñar , y desear.Y hoy he aprendido que quiero aprender todo lo que aun no se , y mejorar mi forma de ser, soñar, para que algún día mis sueños se hagan realidad, y desear algo o a alguien como nadie lo ha hecho jamas.

miércoles, 23 de marzo de 2011



Me enseñó a reír, me enseñó y me demostró que estaría a mi lado siempre.. Me enseñó a sentirme bien conmigo misma.. me enseñó a siempre pasarlo bien, no me ha enseñado muchos momentos malos, la verdad.. Me ha enseñado a llorar, o quizás, simplemente a ver la vida como apenas es. El me ha enseñado muchas cosas, puede que en uno, dos, tres o cuatro días, o tal vez en dos o tres meses. Me enseñó todo eso, y mucho más... Y cada cosa, se la devolveré, esto, lo prometo.

jueves, 17 de marzo de 2011


Gracias por ser tú.Por como eres conmigo . Gracias por todos los te quiero's y por todos los momentos, por los recuerdos vividos y los que nos quedan por venir, por dedicarme tu tiempo, tus horas , tus dias, tus semanas y tus meses, pero gracias por dedicarme tu vida. Gracias por cuidar de la mia y entregarme la tuya, Muchisimas gracias por todo lo que haces conmigo o por mi , de verdad, te quiero !

lunes, 7 de marzo de 2011

22:18

Te quiero más que nunca. < 3

domingo, 6 de marzo de 2011

Vos estim .




..

No se , por donde empezar, porque esto no tiene principio y si lo tiene , no lo recuerdo , pero empeze a quererte , tanto , tanto , qe ni yo podia creermelo , porque ni siquiera te habias fijado en mi , empezastes a gustarme , y apenas te habias sentado dos veces a mi lado, y yo queria que todo fuera bien , conozerte de verdad , para poder quererte , pero lo jodistes todo, y yo soporte , y aguante , tu mal genio , tu mal humor, y tu agresividad matutina , pero ahora siento que ya no puedo , me voy volviendo floja, ahora si , ya soy blanda, no puedo aguantar mas, no puedo dejarte , no se quererte ( aveces ) , ya no se si podre aguantar .. esta vida , ya no me pertenece.

MORIR(E)

sábado, 5 de marzo de 2011

14:59

Para cuando quieras darte cuenta, me habrán ocurrido mil cosas y tú no habrás estado presente en ninguna de ellas, ya no dibujarás sonrisas en mi cara porque otras personas las habrán dibujado por ti y quizás ya no te quiera. Y es una auténtica pena ya que yo siempre había dicho que tú nunca me ibas a hacer daño. Y odio equivocarme, lo sabes...

jueves, 3 de marzo de 2011


Nadie sabe lo mucho que me costaba decir te quiero ,te quiero's borrosos , te quiero's mal pintados , o te quiero's que no son sinceros , esos te quiero son los que nunca logre decir , ni podre llegar a vocalizar.Nunca nadie había entrado tan dentro de mi como tu , y te mereces muchas cosas, y no te mereces que sea así como soy , contigo y con todo el mundo , porque sabes de sobra que no me soporto ni a mi misma.Pero aprendí a a querer a un chico ,(como es , así sin mas ) porque me enamore de uno , aprendí a caminar abrazada a su cintura , o ha deslizarme sobre su cama temblando , y tenia miedo es verdad, siempre he sentido miedo , y tube que hacer eso , con el mismo miedo y la misma excitación... que una niña de cinco años patina por primera vez en una pista de hielo , y ahora ya no tengo miedo , porque hace tanto que patino en esa pista de hielo, que ya me he acostumbrado a vivir patinando , ahora el miedo , mi miedo seria dejar de patinar, dejar de sonreír , dejar de soñar..

miércoles, 2 de marzo de 2011

No es malo tener miedo..lo malo es dejar que el miedo domine tu vida..

En 1924 un medico llamado François Boisent enumeró, una a una, todas las anomalias fisicas y mentales que se producen cuando una persona se enamora.Al principio, afirmaba Boisent, el enamoramiento tiene numerosas similitudes con procesos gripales, estado febril, dilatacion de pupilas, palpitaciones, sudoracion, temperatura alta y disminucion de pensamiento periferico.El mal de amores cursa los primeros dias como un catarro, pero a lo bestia, hasta que el paciente se habitua a la presencia de la persona amada.Despues, los sintomas en vez de remitir como sucede en los procesos gripales, se multiplican, el enamorado pierde el apetito, pasa las noches en vela con gran ansiedad y se entrega al aislamiento y la soledad.Y aunque el paciente sabe lo que le esta pasando no hay antibiotico ni antigripal que le alivie, la vida sin la persona amada se convierte entonces en un infierno.En funcion del organismo afectado, su periodo de recuperacion puede ser de unos dias o convertirse en una enfermedad cronica..un desasosiego para toda la vida..

Aprender a volar solo..

Hay cosas que uno no puede hacer solo, discutir, subirse y sujetar una escalera a la vez, o doblar una sábana de esas de cama de matrimonio. Yo toda mi vida he pensado que lo ideal era vivir en pareja, por muy extraña que fuera la pareja. De echo hay parejas que acaban convirtiéndose en trios, parejas que se van quedando sin pareja y que no se puede evitar el miedo a no estar a la altura, hay parejas que son imposibles por definición, por historia y por física, aunque no por química, o parejas en las que la química se ha ido gastando aunque sigan compartiendo una familia, familias donde en algun momento hubo una pareja, parejas que fueron en algun momento y ya no son nada, y eso es lo que mas miedo da en la vida, cuando la pareja se rompe, sea por lo que sea la primera sensación que se tiene es de pánico, miedo al cambio, a la perdida de control sobre nuestras vidas, un miedo a estar solo, pero cuando se llega a esa soledad, uno se da cuenta de que la ruptura, puede llevarnos a un lugar mejor, hoy es el primer dia del resto de mi vida, porque desde hoy creo que lo mas importante en esta vida es saber volar solo.

martes, 1 de marzo de 2011

que caras mas tirstes..

..dónde estás , no te veo es mejor ya lo entiendo ahora ya no me lamento yo sigo detrás , para qué si cada vez que vienes me convences me abrazas y me hablas de los dos y yo siento que no voy que el equilibrio es imposible cuando vienes y me hablas de nosotros dos , no te diré que no,yo te sigo porque creo que en el fondo hay algo..

martes, 22 de febrero de 2011

No podria ni un cuarto de todo lo que has echo por mi , devolvertelo, ni darte las gracias por todo lo que haces por mi , o conmigo , ni tan siquiera escribirte palabras como las tuyas , porque no puedo , por mucho que lo intente nunca sere capaz, porque no hay dia que te levantes sin darme algo que yo aun no he podido sacar de mi interior, con palabras que nadie habia escrito para mi, con textos que nadie habia dedicado en mi, con susurros que nadie habia susurrado como tu .Por todas estas cosas, y las demas que me quedan , te quiero , te quiero porque llegastes como un huracan , sin nombrarte, pero fue preciso , yo no puedo igualarlo a un huracan , yo diria como una lluvia de estrellas, de esas que nacen un dia de verano, cuando tu estas en cualquier playa , esperando que pase algo divertido , y pasa algo bonito, algo interesante , algo sorprendente que te paraliza el aliento y no te deja respirar, y ese eres tu , el que cada dia llena mis dias, como esa lluvia de estrellas , empiezas lento muy lento , vas poco a poco , intentando mostrarte poco , intentando no derramar mis cabreos por la borda, y terminas rapido , susurrandome cosas que nadie podra entender, solo tu y yo,por todas esas prefectas,y radiantes cosas que haces por mi.
Te quiero Gordo de mierda ♥
http://www.youtube.com/watch?v=m2HFdtvuCTw&feature=related

lunes, 21 de febrero de 2011

22:34pm

Que decir que ya no sepas, o que no sospeches aún. Si, muchas veces te miro y no atiendo a lo que me dices, por que me gusta tu forma de mirar, tu forma de hablarme, tu sonrisa, tus ojos, todo lo que tenga que ver contigo. Que eres mi droga, sin ti no sería nada, que no puedo pasar días sin verte. Que te necesito aquí, ahora y en todo momento. Y no se si he mencionado que te quiero.

-Lamento que ella no tuviera su milagro.

-Oh, lo tuvo. Fuiste tú.

eso eres tú

El amor es sufrido y considerado, nunca es dejado. El amor nunca es jactancioso o engreído, nunca es grosero o egoísta, nunca se ofende ni es resentido. El amor no haya placer en los pecados de los demás y se deleita en la verdad. Siempre está dispuesto a excusar, confiar, esperar y soportar todo lo que venga.

sábado, 19 de febrero de 2011

Mira chica si buscas un chico para siempre. Que ni beba ni fume ni le guste la música estridente. Que solo piense en ti que muera por tu amor. Te digo que Romeo y Julieta no eran de este planeta..

jueves, 17 de febrero de 2011

Stone.

Ja no se el que vull, ja no se el que sent , per no saber no se ni a quin dia esteim , ja no se si plou o fa sol, sempre hi ha gotes que hem cauen sobre pero veig el dia solejat, plou per mi , entra aigua dins casa , les portes ja no es tanquen , l'aigua no les deixa, estan totes rompudes gracies a aquesta pluja que fa molt de mal , ja no puc veure amb claritat perque la pluja ha romput tots els meus utensilis per la lluminositat , ja no pur barenar perque el suc es aiguat , ja no se que fer..ja no se on anar, ja no se perque viure, ja no se on viure, ja no se de que viure, ja no se si viure..

-

¿Sabias que la vida sin el sol es fría, sin la lluvia es seca, sin amigos es aburrida, sin amor es vacía, y sin ti no es vida?

ya..

¿Cuál es la diferencia de amar y querer? creo yo, que las dos lo siento por una persona muy especial, una persona que desde hace unos meses ha estado en mi siempre, en mis pensamientos, en mi teléfono , en las llamadas, en cuanto lo necesito, y sobretodo,en mi corazón; el sabe perfectamente que le quiero y que espero que esto dure bastante más.
No et creus res..No vull ser jo , ja no sere jo.Sere tu , per ser sempre tu , dins meu y fora teu.Ja no se res..Les paraules se les enporta el vent, i probablament sigui cert que nomes pugui escriure coses dolentes..pero no puc cambiar, ja no es necesari..No hem vagis pensar mes... no hem vulguis llançar al aire, perque caure, no hem sabre posar de peus i caure, ja no sabre com es camina i besare el trispol , a ras de enterra caure de boca..No m'hipnotitzis, ja es tard.No hem parlis malament , m'enrecordare.No hem despresis.Es tard.

miércoles, 16 de febrero de 2011

estas ganando que te coma..

Besos con amor , te echo de menos cuando estoy sin ti , mirar i estar sola a mi alrededor. ¿Porqué no estás aquí? Se para el reloj , el tiempo se hace eterno para mi , i lloro de alegría siempre que , se que te tengo aquí...
Prométemelo, dime que nunca dejaras de robarme besos... porque me encanta.

martes, 15 de febrero de 2011

eso eres tu niño tonto

-Bueno… pues si tan contenta estás, cuéntame algo de él. ¿Cómo es?
-¿Qué cómo es? No lo podrías comprender nunca... Alguien definió el amor como la casa, donde a una le esperan, y es cierto... Él es la casa, mi casa ,es las puertas, los muebles, el bote de café, el aroma , las sabanas recién planchadas... el hueco en la cama, el lo es todo.

Podemos arreglarlo con abrazos.

- Tú y yo tenemos una conversación pendiente…
- Lo único que tenemos pendiente es que me digas si me quieres o no me quieres!

lunes, 14 de febrero de 2011

JL

No creo en la magia; no creo en el I-Ching; no creo en la Biblia; no creo en el tarot; no creo en Hitler; no creo en Jesús; no creo en Kennedy; no creo en Buda; no creo en el mantra; no creo en Ghita; no creo en el Yoga; no creo en los reyes; no creo en Elvis; no creo en Zimmermann; no creo en Beatles; sólo creo en mi, en el y en mí, y esa es la realidad..

domingo, 13 de febrero de 2011

Sigue ..

Querer.Quiero.Quieres.Quiere.Queremos.Quereis.Quieren.Queremos.

viernes, 11 de febrero de 2011

Todos en la vida cometemos errores, mi error ha sido aguantar , soportar palabras que parecen insignificantes que intentas apaziguar con una sonrisa y por dentro te ametrallan el alma, el problema es que no se si lograre olvidarte, el problema es que quiero parar y no puedo , el problema es que ya eres una adicción que quiero romper en seco y no puedo , el problema es que me duele , el problema es que no se si podre seguir , el problema es que me molestas , el problema es que estas dentro cuando ya tendrías que estas fuera, el problema es que escribo sin querer, el problema es que hay palabras que duelen , y estas dolerán , lo sé.El problema es intentar seguir volando con una ala rota, el problema es volar sin motor, el problema es que no tengo rumbo seguro , el problema es que ya no tengo brújula, el problema es que hay palabras que caen y otras que suben , otras que no pueden caer, y otras que no deben subir.Ese es el problema , intentar aguantar hasta que se te separen las entrañas, y te suden los pulmones, el problema es que caen lágrimas de mis ojos , y no deben salir, ese es el problema , el problema seguramente es que debo olvidar cosas que no podre lograr a borrar ..El problema es que no puedo continuar con la farsa , el problema es que abro la boca y las palabras salen sin querer , el problema es la sangre que corre por mis venas, el problema es el aire que me hace vivir , el problema es que mi corazón bombea, el problema es que sigo viva, el problema es mi vida, lo que no seria problema seria dejar de vivir.Eso no seria un problema ... me dejare romper, y me dejare olvidar, me dejare llevar, me dejare morir, me dejare matar, me dejare raptar , y sobre todas las cosas me dejare caer.

jueves, 10 de febrero de 2011

eso es ..


Tantos momentos felices, tantos tristes, tantas lágrimas, tantos lloros, todos sabemos por definición que la vida no es bonita, no es de tu color preferido , no es de pelicula , son obstáculos que te va poniendo la misma vida que mas tarde te ayuda cuando que te caes, son caídas grabadas en pensamientos oscuros que alguien algún día lograra quitarte de la mente, y eso es lo importante , caerte , y levantarte, sin miedo a que digan de tu caída cuando ya estés de pie, sin miedo a la gente de tu alrededor, porque solo hay una vida por vivir, y ya llevas demasidas tragedias como para amargar tus sueños. Y ahora se que quiero vivir mi vida, quiero recorrer mis sueños junto a alguien , a quien no se comprender, o tratar.. y eso es lo peor de todo querer hacer algo pero no saber hacerlo.

miércoles, 9 de febrero de 2011


Gracias por cada risa, por cada lagrima, por cada suspiro , gracias por cada abrazo , por cada beso , por cada frase, por cada apodo , gracias por aguantarme, por sostenerme, por ayudarme , gracias por soportarme, por regañarme , gracias por comportarte, por apoyarme , y por sobre todas las cosas, por quererme.

Alguien que me haga el amor contra la pared.. y se meta conmigo en la bañera.

Bueno guapo ; siempre quieres cartas y cartas y ya no se que ponerte o decirte. Hay cosas que por mucho que las repita no pueden ser mas claras.Acuerdate de cuando no estabamos juntos , y no querias ni que mirara a los otros, o de el dia ese de fiesta , en que nos besamos por segunda o tercera vez, que se me veia un poco la teta (:$) y me hicistes subir el vestido , ¿te acuerdas? yo si , y lo odiaba antes odiaba que fueras asi , y ahora me encanta como tu.

  • Y ahora ya si que si , quiero que estemos bien para siempre , con nuestras pequeñas discusiones pero como ahora.Porque estamos mejor que nunca¿si o no? .Y ya sabes que me encanta verte llorar pero odio cuando es por nervios .Y que ya falta menos para el sabado.Y que cuando me paso contigo no es aposta , o las bromas que no son de tu agrado , son bromas , lo sabes.Cuando soy impossible por definicion e inoportuna , insoportable o inaguantable.Lo siento.Y de las dudas...Las dudas se aogaran solas en el pasado.Y que ya tengo hechos los croquis de nuestra casa tonto:P

Quiero despertarme contigo y aferrarme a ti , a tu cuerpo , por las mañanas , que cuando tenga frio seas tu el que me caliente con las manos , desayunar con olor a pan tostado mirandote sin poder parar de hacerlo.Y cuando tengamos que separarnos..Puf , nos despidamos como si una semana por delante pasara sin poder vernos.Y cuando llegue a casa tu ya estas alli, escondido, para sorprenderme detras de alguna puerta , o en alguna habitacion , y me cojas con ganas, para luego susurrarme que tienes ganas de mi . Meterme contigo en la ducha y que no pueda parar ni me canse de besarte , secarnos rapido para cenar cualquier cosa , i tumbarnos una al lado del otro , en el mismos sofa, sin que pase entre nosotros el frio , sin que nada se interponga, y notar tu aliente en mi cara, tu calido aliento rozando mi rostro , y asi quedarme dormida , y que tengas que decirme ; amor vamos a la cama , que ya es tarde.Despertarme con los rayos de sol en el rostro , y sorprenderte besandote de buena mañana.Y así cada dia , con nuestras diferentes sorpresas , sin que la monotonia se apiade de nuestra alma.Ves empezando a decidir YA! de que color quieres la cocina y el salon , te dejo elegir alguna parte de la casa{:P} , porque quedan menos de 800 dias para vivir conmigo y soportarme cada dia eh!TE QUIERO AMOR!

domingo, 6 de febrero de 2011

Colladow

Sabes tan bien como yo que esta contestación te la mereces, aquí y ahora, y que hay cosas que una no podrá agradecer ni teniendo siete vidas por delante, y que por mucho que intente agradecertelo me quedare corta, porque tu has sido el mejor de todos conmigo, y aveces se que no te merezco , porque me quieres demasiado, me quieres mucho , por como soy, no me merezco que te mueras por besarme mientras yo me rió incontrolablemente de tus ganas locas de darme ese beso, que al final nos damos, y es efusivo , por tu parte, por mi parte, y se juntan nuestros labios, se rozan nuestras lenguas, y se amontonan las salivas, tu saliva en mi saliva , y adoro ese momento , en que me pides que te deje que me toques el cuello, o que quieres besarme, o que quieres comerme, adoro el momento en que llegas, y no quiero que las horas pasen para que no te vayas de mi lado, enloquezco cuando me susurras cosas al oïdo como nadie jamas habia hecho , pero odio que te enfades conmigo, me gusta verte llorar, me chifla que lo hagas por mi , pero no me gusta verte derramar lagrimas tristes, porque si tienes que llorar que sea de alegria.Y ahora si que si , que te quiero mas que a nadie, que nadie te querra mas que yo , y que quedan muchos dias para irnos lejos , pero tenemos todo el tiempo del mundo para estar aqui, alla, lejos , cerca de la gente cotidiana, vamonos donde sea, a marte , a las islas maldivas, a madagascar, o a la luna , pero tu y yo , sin nada por enmedio, sin amigos, sin alienigenas y sin monstruos personificados, vayamonos lejos, donde nadie pueda hacer que podamos parar de besarnos , sin que podamos evitar querernos, para levantarme cada dia sin tener que pensar en ti como algo que vere al cabo de un tiempo, quiero levantarme con tu olor, con tus inspiraciones rapidas y acompasadas , quiero despertarme con tus besos, con tu alegria ,y irme a dormir con tus mejores besos nocturnos , y que no haga falta que sueñe que esa noche podriamos estar durmiendo juntos , porque es lo que haremos hasta el final de mis dias.Te quiero cosita bonita.Tu eres el propietario de este escrito y nadie mas lo sera.Te quiero♥

martes, 1 de febrero de 2011

¿si.. o no?


Llevo días pensando en todo lo que me sucede, dándole vueltas a todos los asuntos , taladrandome la cabeza, acuchillandome el alma a mi misma, analizando mis hechos , corrigiendo mis pasos , pero no puedo , hay algo que esta en mi camino , que no me deja continuar, que no deja que el curso de la vida llegue a su desenlace, y me molesta, me jode , me espanta, algo que me hace estremecer , algo que me acalambra de los pies hasta las orejas, algo inevitable, algo incontrolable, algo pasajero , quizás , algo duradero , quien sabe..Llevo largas mañanas sujetando al olvido , dejando que el pasado me arañe el corazón ..Llevo meses, llevo semanas, llevo días , llevo mañanas , llevo noches y tardes..Y aun no me he atrevido a soltar esto que llevo anclado en mi interior, algún día saldrá , tiempo al tiempo..

lunes, 31 de enero de 2011

Y es que contigo todo es diferente , no he estado mas enamorada antes de un hombre , por no ser la primera vez que se crean estas mariposas en mi estomago con tan solo complacerme con una sonrisa tuya.Tus dulces labios se acercan a los mios , formando así un beso , un beso con el que siento lo que nunca antes había sentido , algo que me estremece débilmente mientras rozas la comisura de tus labios contra los mios , cubierto por tu barba de tres días.Tantas mañanas soñando que fueras tu el que se aferrase a mi cuerpo y no la almohada , tantas noches extrañando tu presencia y tanto tiempo imaginando un día como este..que puedo llegar a creer que vivo en un sueño.Como la muñeca que esperas todas las navidades pasadas, y que al final , tus padres te la regalan el día de tu noveno aniversario, o quizás como la beca que esperas para poder llevar una carrera adelante , como soñar con un viaje y que la semana que viene te regalen un billete a las Islas Maldivas , con ida pero sin vuelto.todo aquello que crees imposible, improbable , pero que al vivirlo , te agita el alma de felicidad en estado puro.Y aunque tenga que esperar un año mas para amanecer a tu lado , lo haré , porque verte despertar es lo que me ha dado la esperanza de que los sueños se cumplen , y esperaré , esperaré los 593 días que me quedan y los mas de 600 que te quedan a ti , para cumplir los dieciocho , el día en el que seremos libres y felices , queriéndonos sin miedo, sin barreras , sin escudos , y pudiéndote decir todo lo que no he podido decirte en estos años , por que no llegaba la hora, nos queda mucho tiempo para que lleguen esos tiempos , pero mientras tanto los iremos apurando juntos , aligerando la felicidad que nos queda por vivir , con pequeñas gotas de ilusión.Te quiero mucho Señorito Collado.?

domingo, 30 de enero de 2011

sñrta

-Yo tampoco se cuando decidí quererte, o cuando mi mente eligió pensarte, o cuando decidí no poder vivir sin ti , solo se que lo he echo , y que no me arrepiento , porque todos saben que yo no me quiero arrepentir de las cosas que no hago , prefiero mil veces arrepentirme de las cosas que he intentado.
Y esto nos esta saliendo bien señorito , y no quiero que termine nunca , porque estamos juntos , estamos en una burbuja , estamos ahora , y siempre estaremos juntos , viviremos el momento , viviremos de todos estos recuerdos , y es lo que quiero ahora, vivir por y para ti .Porque es lo que me hace feliz , y no puedo evitarlo.¿Saben porque no puedo evitarlo?Yo si , no puedo evitarlo , porque no quiero evitarlo , no quiero , porque quiero despertarme contigo en la cabeza, pensando en ti , imaginandome contigo, y despertarme y darme cuenta de que ya no hace falta soñar para estar contigo , porque ahora te tengo , te tengo , porque te necesito , y te necesito porque no puedo estar sin ti .¿Saben señores , saben lo que es querer?
Yo si ,querer es lo que siento por el tonto este que tengo cada día conmigo , que soporta mis enfados, mis peleas , mis golpes, mis risas tontas, y sobre todo mis cambios de humor, el que me dice que hoy tiene ganas de cogerme con ganas, el que dice que HOY TIENE GANAS DE MI , el que me sorprende con la mínima sorpresa, y el que me eriza los pelos , con solo notar su aliento en mi nuca, el que me hace cosquillas por las noches, el que es un cerdito , pero me encanta , que me encanta como es , y no quiero que cambie nunca.Te quiero por como eres, por lo que haces, por lo que nos queda por hacer , y por vivir, te quiero porque eres tu José, te quiero Corazón.Porque voy ala deriva sin tu amor.
Dicen que las cosas más importantes que nos suceden en la vida, son las que menos esperamos que nos pasen. Y también dicen que cuando conoces a esa persona, lo sabes. Y no sé porque razón exactamente pero dicen que lo sientes, y el tiempo no se detiene, pero deja de tener prisa. Y no importa el pasado, ni que vida tuviéramos o donde teníamos pensado ir, porque todo completamente todo ,nos ha traído a uno al lado del otro. Y eres tú no otro si no tú, lo que vale es lo que vale.

jueves, 27 de enero de 2011

solo tú-


Estamos locas, nos comportamos como crías, gritamos, nos miran, se ríen, nos critican, ¿y qué? Somos felices que es lo que importa. Estamos juntas que es lo que vale. Nos queremos que es lo que cuenta. Disfrutamos que es lo que necesitamos. Nos apoyamos que es lo que nos hace fuertes. Lo demás no importa. No vale. Es algo insignificante. Buscan nuestro punto débil, es inútil, siempre fallan. Son críticas, hay que aceptarlas, pero no tenemos porque dejarnos llevar por ellas. Si nos critican... que nos critiquen, si nos miran... que nos miren , si nos juzgan... que nos juzguen, son libres de hacerlo y nosotras libres de seguir viviendo.

Porque la foto tiene ya dos años y nos quedan muchos por vivir juntas te quiero .

lunes, 24 de enero de 2011

te quiero tanto..

Llevo muchos dias pensando en escribirte algo currado , algo bonito como tu amor, pero ya no hay palabras, ya no hay textos , ni frases que no sepas , porque ya no hay motivos por el cual tener dudas , ¿verdad?.
Luego empezamos esta pequeña historia , nuestra pequeña pero intensa historia , como la vida de una mariposa de Vietnam.Porque vienes aquí , y te duermes en mis brazos , y yo me quedo toda la noche mirando , porque es lo mas bonito que puedo hacer.O es mejor dormir..Yo creo que si .Para luego aparezer en nuestros sueños en una playa perdida de arena blanca y finita con palmeras donde estemos solos tu y yo…tomando el solo todo el dia, metiendo los pies en la arena calentita… donde el unico ruido que haya sea el de las olas…nada mas…sin nada que hacer…ni que pensar…Solos tu y yo. Donde solo encuentre tus abrazos , y que el frio no pueda con tus besos , que no te hiele los labios , y si lo haze yo te los pondre bien , te los pondre nuevos , a besos , te los voy a curar a besos .Y si de tanto nadar se te arruga la piel , aah , por eso no te preocupes , yo tambien te la curare.Are lo posible para que siempre estes bien , para que no quieras desaparecer de nuestra playa.Y siga volviendome loca de tnato quererte, y ya no sepa en que año estamos , ni si quiera que dia , no sabre nada, solo mis pensamientos , solo sabre lo mucho que te quiero.Lo que el corazon palpita, solo sabremos lo que nuestros ojos hablan si nuestros labios callan.



-Cantame la de pasión que estuve bailando ayer , debajo de tu edredón .


jueves, 20 de enero de 2011


No me dejes ser solo a medias.

martes, 18 de enero de 2011

Totes les persones del món podrien afirmar que l'amor es el millor que pot pasarli a algú , que desperta una part del teu cor , que abans mai habia estat encesa, i si , es vera, es el millor.
Pero i el amics?Aquells que arriben quan els altres ja sen han anat, aquells que et treven una rialla recordant antics moments viscuts, aquells que de veres et soporten , sense negacions , i sense remordiments.Aquells , que se'n recorden de tu quant no tens a ningu a qui donarli la mà , perque et guii quant el teu camí es oscur i ple de pedres que et fan sopegar.I els amics estan aqui per aixo, per aixecarte , per ajudarte, per demostrarte les coses, per ensenyarte , i per ajudarte a ractificar sense voler que cambiis aunque no els hi agradis.Aixo si que es amor.Amor de amics .T'estim
Tolo Galmés Pericas

domingo, 2 de enero de 2011

-

No hacia donde vamos. Sólo sé que quiero ir contigo.